Boppers at home

Een verzameling foto’s van de door ons gefokte Boppers.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Shanai met haar grote vriendin Laika 

 

 

 

 

 

 

 

 

Demi ( IU She’s the one)

DJ

Sinatra (IU Sin sin sin)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Blogje 12-02-2012

Nog steeds koud…vanaf morgen moet het beter gaan. De honden vinden het in ieder geval geweldig en afgezien van het feit dat het allemaal wat koud is, is zo’n zandloos huis ook wel even prettig.

Vandeweek was het 7 februari, Dusty’s verjaardag en deze keer dus voor het eerst in 15 jaar, zonder taart:-( 
Nu hadden we niet echt veel tijd over om bij de pakken neer te gaan zitten, aangezien Tedje na het eten ineens veel bloederige pus uit haar vulva ging verliezen. En met veel, bedoel ik VEEL:-(  De alarmbellen waren geactiveerd, dit kon niet anders dan een baarmoederonsteking zijn. Ik de da gebeld en de volgende ochtend kon ze meteen komen.
Zo geschiedde, om half 9 was ik aanwezig, dame op de weegschaal gezet, 45 kilo, (5 kilo afgevallen…netjes:-))  en ze kon meteen onder zeil en door naar de OK.
Rond 12en het telefoontje dat alles goed verlopen was. Ze lag op dat moment lekker onder een lampje en aan een infuusje en als ze goed wakker was mochten we haar om 5 uur ophalen.

Om 5 uur was ze wakker en kon ze dus mee naar huis. De hele avond is ze natuurlijk nog wel wat duf gewest, maar om 7 uur smorgens stond ze weer alive and kicking in mijn gezicht te snorkelen met als doel mij wakker te maken, wat altijd wel lukt met zo’n kouwe natte dop in mijn gezicht.
Had ik dus gedacht dat ik deze dag voor verpleegstertje moest spelen, zelf vond ze dat ze wel naar het bos kon. Uiteraard vonden wij dat niet en had ze dikke pech. Verder was ze heel gewoon Ted en lieten alleen een streepje hechtingen zien dat ze de dag ervoor een pittige operatie had gehad.
Inmiddels is ze weer helemaal goed ter been, maar forceren we toch wat extra rust voor haar, zodat het binnenwerk goed kan herstellen.

Vorige maand had ik van Angels bloed af laten nemen om dit te laten testen op PCD.
Nadat de eerste mail met de uitslag in een spambak terecht wat gekomen en ik netjes het geduld had opgebracht om pas na 2 weken te gaan vragen waar de uitslag bleef, kwam dan eindelijk het bericht dat Angels geen drager is van PCD. Hoewel het natuurlijk geen nationale ramp is als je hond drager zou zijn, is het toch fijner dat die vrij is, zodat je niet in keuzes van partnerdieren beperkt bent.
Ondertussen is een groot deel van de honden in NL getest en vrij bevonden. Goed nieuws natuurlijk, maar dit soort dingen zetten pas echt zoden aan de dijk als ieder fokdier getest zou worden, anders weet je nog niet of je pups vrij zijn of drager en kan de aandoening zich alsnog verspreiden.
Omdat het hier best om een akelige en heel dodelijke ziekte gaat zou het wellicht wenselijk zijn als deze “weinig moeite” DNA test verplicht gesteld zou worden voor alle fokdieren van de OESfokkers in Nederland. Het is 2012, de tijd is voorbij dat “goeie heupjes en oogjes” volstaat als het om de gezondheid en het voortbestaan van het ras gaat.

En verder…verder vind ik weer/ nog steeds en steeds meer, dat wij toch wel erg leuke honden hebben, met vaak dito mensen erbij.
Ik denk dat de meeste lezers vandeweek wel gezien hebben hoe een presentatrice in de VS op tv in haar gezicht werd gebeten door een Argentijnse breeie klapbek.

Een gedrag wat wij niet herkennen bij onze honden, ook al is het wellicht even stressie, en duikt er zomaar iemand in je kop om je te zoenen, een OES met een gezond karakter die vind dat allemaal wel prima. Kijk alleen al op een gemiddelde show, hoeveel bezoekers e.d zomaar je hond gaan aaien, of ergo…zoenen!. Mag officieel natuurljk niet, maar het gebeurd en bij ons is dat niet erg. Ons ras is niet zo snel in hun persoonlijke zone aangetast, ons ras is niet zo kort gelont dat als hun iets niet bevalt dat je meteen in je bakkes wordt gebeten. Ons ras had die mevrouw waarschijnljk heel hard terug gezoend en daarom ben ik blij met ons ras. Gelukkig zijn er natuurlijk nog wel meer rassen voor wie dit gedrag ook vreselijk A-rastypisch is. Maar het lijkt erop dat er steeds meer rassen met bijbehorende mensen in NL komen die dit allemaal voor normaal aannemen.

Maar dan de mensen achter die honden. Eerste berichten op de fora over dit incident.

“wat een dom wijf”
“ja, wie gaat een vreemde hond nou over zijn kop aaien, dan vraag je hierom” 
“wat zij deed was vreselijk dominant en het is heel gewoon dat de hond beet”
“de hond vertoonde heel veel signalen, die had ze op moeten pikken”

Deze mensen zijn stuk voor stuk allemaal van mening dat die hond het recht heeft om zich zo te verdedigen als hij zich in zijn persoonlijke zone aangetast voelt. En eerlijk…..als ik dit soort dingen allemaal zo lees verbaasd het mij echt niet dat het draagvlak voor honden in Nederland steeds kleiner wordt en dan niet alleen bij de niet-hondenbezitters, aangezien deze tiepetjes er ook niet bang voor zijn om jouw hond aan stukken te trekken als die ander zich in zijn persoonlijk zone aangetast voelt.
Wil je graag zo’n hond hebben omdat hij andere geweldige kwaliteiten heeft, prima, maar zorg dan wel als eigenaar dat die hond niet in de gelegenheid komt om een ander in zijn bakkes te bijten. Want recht of onrecht, de hond zal altijd aan het kortste end trekken en ik kan maar niet begrijpen dat mensen dit soort dingen dan laten gebeuren in het kader van…..moet die ander, groot of klein maar opletten (lees: met 5 diploma’s hondentaal lezen op zak)
Oh ja, en het was natuurlijk ook een compleet natuurlijke reactie van zo’n hond en alles wat niet dit gedrag vertoonde dat zijn doorgefokte watjes.
Tot zover de bijbehorende mensen.

Dan ben ik toch blij dat wij….over het algemeen gezien…andere bijbehorende mensen hebben. Mensen…fokkers…die dit gedrag ook voor 300% afwijzen en die snappen dat zo’n snel snappende hond in onze maatschappij niet thuishoort en dat het ook veel gezonder is voor de hond om dit soort dingen niet te doen, mocht hij/zij het ooit bedenken om zoiets te gaan doen.
Helaas zijn er ook enkel fokkers die dit gedrag niet afkeuren, of het met de mantel der liefde afdekken. Waakzaamheid is daar vereist, dit gedrag is niet rastypisch!
Want zeg nou zelf, het is toch veel leuker wandelen als je niet continue hoeft op te letten of er niemand te dicht bij je hond komt omdat die dan meteen erin kleunt. Of dat je je niet het apezuur hoeft te schrikken als er een onbevangen kind of voor mijn part volwassene op je hond afkomt om te aaien. En dat je hond aaien gewoon leuk vind en het niet meteen als een intimiderende dominante handeling ziet die met de tandjes afgestraft moet worden.
Nou, mijn keus is vlot gemaakt dan hoor. Doe mij maar zo’n gezellige haarbal:-)

PCD

 
Primary Ciliary Dyskinesia

In het kort dus PCD.
PCD is een erfelijke ziekte die afwijkingen aan de luchtwegen veroorzaakt, die uiteindelijk na korte (paar weken) of wat langere tijd (paar maanden) onherroepelijk tot het overlijden van de hond leidt.

In Jip & Janneketaal…..In de bronchiën zitten haartjes, die ervoor zorgen dat er met de ingeademde lucht geen vuil in de longen kan komen. Als je PCD hebt werken deze haartjes niet goed en komt er wel vuil in de longen. Dit vuil veroorzaakt continue luchtwegproblemen, longonstekingen met griepachtige verschijnselen daarbij zoals een snotneus e.d. Soms is het even tegen te houden met genoeg antibiotica, maar de hond overlijdt altijd en op jonge leeftijd aan deze verschijnselen.

PCD veroorzaakt nog meer manco’s in het lichaam. Zo zijn organen soms verkeerd om aangelegd en reuen zijn (gelukkig) bijna steriel.
Naar mensen toe vertaald lijkt de ziekte veel op Cystic Fibrose…Taaie slijmziekte.

Een hele vervelende ziekte dus.

Maar er is licht aan het eind van de tunnel.

De ziekte vererft namelijke enkelvoudig recessief en daar kunnen we wat mee.
Heeft een pup PCD, dan zijn pa en moe automatisch drager. Maar op deze manier kom je er dus alleen door schade en verdriet achter.

Dankzij een fokker die deze ziekte bij haar honden ontdekte en dit liet uitzoeken, is er nu een DNA test beschikbaar waarmee je kunt controleren of je hond drager is van deze ziekte.
Je hond kan lijder zijn…en dan is die ziek.
Of drager..die is nooit ziek
of vrij….spreekt voor zich….nooit ziek.
 
Wil je voorkomen dat deze afschuwelijke ziekte in je nest voorkomt c.q. zich verder verspreid onder het ras, dan kun je dus een DNA test doen. Hierdoor kun je dan zien of je hond drager is of vrij. Kruis je vervolgens je drager enkel met een vrije hond, kunnen er nooit lijders geboren worden.
Op deze manier kun je voorkomen dat je de ziekte doorgeeft en verspreidt zonder dat er genetisch materiaal verloren hoeft te gaan. Maar beter nog, je kan het leed voorkomen wat PCD veroorzaakt.

Meten is weten dus.

HIER vind je een lijst met honden die vrij (+/+) zijn, of drager (MUT1/+)

pcd  Hier vind wetenschappeljke informatie over PCD bij de OES. In engels.

HIER…Joetjoepje over het tot stand komen van de PCD DNA test voor Bobtails.

Je kunt je hond laten testen door middel van testen van bloed of een swab.  Je kunt dat in laboratoria in Frankrijk en Tjechië laten doen. Test is identiek, alleen de Tjech is een paar tientjes goedkoper.

We blijven wel Ollanders natuurlijk.